Zróbmy sobie „kosz do miasta” - warsztaty wikliniarskie organizowane przez Koło Naukowe Studentów Etnologii UMK
Wikliniarstwo - jedno z najstarszych form rękodzielnictwa
Pod tym hasłem, 24 i 25 stycznia, w Muzeum Etnograficznym odbyły się warsztaty wikliniarskie zorganizowane przez Koło Naukowe Studentów Etnologii UMK. Było to pierwsze wydarzenie z cyklu „Codzienność wiejska”, których celem jest przybliżenie uczestnikom tradycyjnych gałęzi sztuki oraz rzemiosła wiejskiego. Prowadzącym zajęcia był Pan Wojciech Solka, zajmujący się tym rzemiosłem od wielu lat. Zapoznał uczestników warsztatów z podstawowymi technikami plecenia koszy, których sam nauczył się od ojca i dziadka, ale także z wiedzą teoretyczną, dotyczącą wikliny, jako surowca. Owocem warsztatów były kosze wykonane przez samych kursowiczów.
Plecionkarstwo jest umiejętnością wykonywania różnych przedmiotów z trawy, słomy, pędów drzew, krzewów, łyka, pasków skóry i sznurka splecionego z włókien roślinnych, a na niektórych kontynentach z trawy morskiej, liści palmy, lub włókien konopi. Wiklina, krzewiasta, odmiana wierzby, jest naszym rodzimym surowcem, który jest dość łatwy w modelowaniu. Początkowo pozyskiwano ją z terenów mokrych, nadrzecznych, obecnie zaś jej największe zbiory uzyskuje się z plantacji.
Niemal w każdym gospodarstwie wiejskim kosze wyplatano na swój użytek bądź dla sąsiadów, którzy nie posiadali umiejętności ich wykonywania. Wyplataniem koszy zajmowali się głównie starsi gospodarze, a także kobiety i młodzież, traktując to jako sezonowe źródło dochodów.
Na terenach wzdłuż rzek Wisły i Odry, we wsiach śródleśnych Puszczy Kurpiowskiej, Puszczy Sandomierskiej w okresie międzywojnia tworzyły się większe ośrodki plecionkarskie, skierowane na odbiorców w mieście. Wówczas zaczęto odbiegać od tradycyjnych form, zachowując jednak tradycyjne techniki wyplatania. Pojawiły się więc meble i zabawki dziecięce. Z podobną sytuacją mamy do czynienia także dzisiaj. Mimo, iż coraz mniej jest wikliniarzy zachowujących tradycyjne techniki i formy, to oferta fabrycznych wyrobów z wikliny jest bardzo bogata. Ograniczeniem jest tylko wyobraźnia klienta bądź wytwórcy.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
